Политичките андроиди од градот Стирополис

фото: Небојша Гелевски

фото: Небојша Гелевски

Другари и другарки,

Помина еден месец од климаксот на граѓанската огорченост. Помина еден месец од кулминацијата на полициската жестокост. Но битно е да се подвлече дека не беа тоа безлични стихии што се судрија на 5 мај. Пред еден месец учествувавме во најинтимната средба насамосвесните граѓани и политичките андроиди. Интимниот простор и интегритетот на личноста се одамна пенетрирани од владиниот политички и полициски арсенал во оваа земја. Но на 5 мај андроидите се приближија кон идеалот на интимноста на нивниот програмер: преку насилство, тие ги помирисаа потта и крвта на нашите тела под окната на нивниот замок.

Се сеќавате како, откако со модри тела и души се обидовме да го нагрдиме тој замок, почнаа да нѐ гонат по улиците на овој Стирополис. На голите раце и торбите со книги се спротиставија со штитови, палки и водени топови. Упаднаа дури и во последното наше засолниште, во домот на книгата, за да видат од каде ја црпеме смелоста да протестираме. Но наместо книги, листаа други ткива: телесните и емотивните ткива на студентите. Преседанот беше сигнал за нова реформа на хоризонтот: консумацијата на знаење – тој токсин за поданичката свест – се прогласува сомнителен, речиси криминален чин. Особено во ноќните часови, кога ензимите на знаењето имаат нагласено корозивен ефект врз тираниската дисциплина. Од библиотеките беа изнесени студенти, беа тепани, а подоцна притворени и неправедно осудени.

Еден месец подоцна се собираме за да се спротивставиме на криминализацијата на автентичниот студентски и граѓански револт. Наместо на карневал, се собираме на протест, за да кажеме дека не ни е до танц, песна и забава. Ние не сме бедуини, знаеме каде ни е домот. И знаејќи дека се готват и од дома да нѐ избркаат, излегуваме пред него за да го одбраниме. Денес сме овде, за да им кажеме на самопрогласените богови дека Стирополис сепак не е Едем и дека библиотеките не се дрвја со забранети плодови, чиешто вкусување се казнува со протерување од рајските градини. Ако некој се плаши од слободната мисла, од свеста што се развива преку читање, тогаш нека не се приближува кон домот на книгата. Јавниот, а особено академскиот простор не трпи униформи и оружје. Таму никој нема право да го малтретира и тиранизира другиот. На 5 мај тоа експлицитно се случи, кога полициските служби упаднаа во градската библиотека “Браќа Миладиновци”. Токму затоа, денешниот протест го завршуваме со посета на тој заеднички дом, којшто е една од последните оази на слободната мисла и ги потсетуваме андроидите дека истиот нема да го запоседнат пред да го помодрат и последното око жедно за знаење. За крај, ајде да ги потсетиме и сите оние што презриво нѐ гледаат и нѐ прогласуваат за сепаратисти дека граѓанинот сам по себе е политички субјект и има право да го одбере начинот на којшто ќе протестира. Да им кажеме дека нашите вистински домови беа и ќе останат училиштата, универзитетите и библиотеките.

Добредојдовте дома!

 

– Андреј Јованчевски, говор на 5 јуни, по повод еден месец од бруталниот напад на македонската полиција врз студентите од Библиотеката „Браќа Миладиновци“ во Скопје.

Androidët politikë nga qyteti Stiropolis

foto: Nebojsha Gelevski

foto: Nebojsha Gelevski

Shokë e shoqe,

Kaloi një muaj që nga klimaksi i indinjatës qytetare. Kaloi një muaj që nga kulmi i brutalitetit policor. Por, është e rëndësishme të theksohet se pjesëmarrësit të cilët qëlluan aty më 5 maj, nuk ishin të rastit. Një muaj më parë, ne morëm pjesë në takimin më të drejtpërdrejtë të qytetarëve të ndërgjegjshëm dhe androidët politikë. Politikat qeveritare dhe arsenali policor në këtë vend që kohë më parë kishin depërtuar në hapësirën ​​intime dhe në integritetin e individit. Por më 5 maj androidët ju afruan idealit të intimitetit të programuesit të tyre: përmes dhunës, ata e ndjenë djersën dhe gjakun e trupave tanë nën skajet e kështjellës së tyre.

Ju e mbani mend se si, pasi u përpoqëm me trupat dhe shpirtrat tanë të lënduara ta shëmtojmë atë kështjellë, ata filluan të na ndjekin nëpër rrugët e këtij Stiropolisi. Duarve të zhveshura dhe çantave me libra ju kundershtuan me mburoja, shkopinj policorë dhe topa uji. Ata u futën madje edhe në strehën tonë të fundit, shtëpinë e librit, për të parë se nga ku e marrim guximin për të protestuar. Por, në vend të librave, ata shfletosnin inde të tjera: indet fizike dhe emocionale të studentëve. Precedent ishte sinjali për një reformë të re në horizont: konsumimi i njohurisë – ai helm i konshencës së subjektit të nënshtruar – është deklaruar i dyshimtë, pothuajse një vepër penale. Sidomos gjatë natës, kur enzimat e dijes kanë efekt të theksuar shkatërrues mbi disiplinën e dhunuesit. Studentët i nxorrën jashtë nga bibliotekat, i rrahën dhe më vonë i arrestuan dhe dënuan në mënyrë të padrejtë.

Një muaj më vonë mblidhemi sërish për ta kundërshtuar kriminalizimin e revoltit autentik të studentëve dhe qytetarëve. Ne mblidhemi jo për karnaval, por për të protestuar, për të thënë se ne nuk kemi ardhur për valle, këngë dhe argëtim. Ne nuk jemi beduinë, por e dimë se ku i kemi shtëpitë tona. Dhe duke e ditur se janë gati të na nxjerrin edhe nga shtëpitë tona, ne qendrojmë përpara pragut të tyre për t’i mbrojtur. Sot jemi këtu për t’i thënë perëndisë së vetëshpallur që Stiropolisi megjithatë nuk është kopshti i Edemit dhe se bibliotekat nuk janë pemë me fruta të ndaluara, të cilat nëse i shijojmë, do të dënohemi me përjashtim nga kopshti i parajsës. Nëse dikush ka frikë nga mendimit të lirë, nga ndërgjegja jonë e ushqyer me edukatë, atëherë le të mos i afrohet shtëpisë së librit. Hapësira publike dhe sidomos hapësira akademike nuk duron uniforma dhe armë. Atje askush nuk ka të drejtë ta mundojë ose terrorizojë tjetrin. Më 5 maj kjo ndodhi në mënyrë eksplicite, kur policia invadoi Bibliotekën e qytetit “Brakja Milladinovci”. Prandaj, protesta e sotme do të përfundojë me një vizitë e kësaj shtëpie të përbashkët, e cila është një nga oazat e fundit të mendimit të lirë dhe i kujtojmë androidët se atë nuk do ta pushtojnë – jo para se të ballafaqohen me forcat e fundit të nxënësit të etur për njohuri. Më në fund, le t’i kujtojmë të gjithë ata që na shikojnë me përçmim dhe na titullojnë si separatistë, që qytetari është një entitet politik më vetë dhe ka të drejtë ta zgjedhë mënyrën se si do të protestojë. Le t’ju themi se shtëpitë tona të vërteta ishin dhe vazhdojnë të jenë shkollat, universitetet dhe bibliotekat.

Mirëseerdhët në shtëpi!

 

– Andrej Jovanchevski, fjali më 5 qershor, me rastin e një muajit të sulmit brutal të policisë maqedonase mbi studentët në librarinë “Brakja Miladinovci” në Shkup

#Protestoj! Ik Todorov!

Protestiram 09.06.2015 (1)

Të nderuar bashkëluftëtarë dhe bashkëluftëtare,

Të martën, 9 Qershor, bëhen 4 muaj nga vdekja e Tamara Dimoskës, e cila nuk fitoi mundësinë për jetë për shkak se qeveritarët nuk ja lejuan, duke e lënë të vuaj nëpër labirintet e burokracisë dhe administratës shëndetësore. Dorëheqjet e dy, tash më drejtorë të mëparshëm të FShSM, Maja Pernarxhieva Zmejkovska dhe Xhemali Mehazi nuk janë të mjaftueshme. Më përgjegjës për vdekjen e Tamarës është ministri aktual i shëndetësisë, Nikola Todorov, I cili premtoi se do të paguhen të gjitha shpenzimet për shërim dhe operim të Tamarës, duke dalë nga korniza e përgjegjësive të veta, ndërsa neve na mori të drejtën për të qenë human dhe vetë si qytetarë t’i mbledhim mjetet e nevojshme, sepse nuk besonim se dikush mund të jetë aq i vrazhdë dhe të gënjej një popull te tërë, për një vajzë 9 vjeçare të sëmurë, e cila kërkon mundësi për jetë.

Ju ftojmë të na bashkangjiteni në marshin protestues me 9 Qershor në ora 18:00 tek hyrja për në Qeveri prej nga bulevardi Shën Kliment Ohridski deri tek Ministria e shëndetësisë. Tu tregojmë qeveritarëve se nuk e kemi harruar Tamarën, se kërkojmë drejtësi për të dhe se nuk do të lejojmë vrasës te fëmijëve të jenë në qeveri.

Të mos na përsëritet Tamara! Asnjëherë më! Të kërkojmë edhe më zëshëm dorëheqje dhe përgjegjësi nga Nikolla TodorOFF! Dhe të përkujtojmë se çdo qeveri e përkohshme me vrasës fëmijësh nuk është e pranueshme!

#Протестирам! Оди си Тодоров!

Protestiram 09.06.2015 (1)

Драги соборки и соборци,

Во вторник, на 9 јуни, се навршуваат 4 месеци од смртта на малата Тамара Димовска, која не доби можност за живот, зашто властите тоа не ѝ го дозволија, оставајќи ја да страда во лавиринтите на бирократијата и здравствената администрација. Оставките на двајцата, сега веќе поранешни директори на ФЗОМ, Маја Парнарџиева Змејкова и Џемали Мехази не се доволни. Најодговорен за смртта на Тамара е сѐ уште актуелниот министер за здравство, Никола Тодоров, кој вети дека ќе бидат платени сите трошоци за лекување и операција на Тамара, притоа излегувајќи од рамките на своите надлежности, а нам ни го одзеде правото да бидеме хумани и сами како граѓани да ги собереме потребните средства, зашто не верувавме дека некој може да биде толку суров и да излаже цел еден народ, за едно болно 9-годишно девојче, кое бара шанса за живот.

Ве повикуваме да ни се придружите на протестниот марш на 9 јуни во 18:00 од пристапот кон Владата на булевар Св. Климент Охридски до Министерството за здравство. Да им покажеме на властите дека не сме ја заборавиле Тамара, дека бараме правда за неа и дека нема да дозволиме убијци на деца да бидат на власт!

Да не ни се повтори Тамара! Никогаш повеќе! Да побараме уште погласно оставка и одговорност од Никола ТодорOFF! И да потсетиме дека каква било преодна влада со убијци на деца е неприфатлива!

Kthehemi në rrugë! Prej 5 Maj deri në fund!

foto: Nebojsha Gelevski

foto: Nebojsha Gelevski

Të premten, 5 qershor, në Shkup, pas një ndalimi të shkurtër të protestave, protestuesit përsëri u kthyen në rrugë. Saktë një muaj pas protestës së 5 majit, kur policia përdoroi dhunë brutale gjatë zmbrapsjes së protestuesve, ata protestonin për drejtësi dhe liri.

Duke u nisur prej hapësirave më të fituara drejt atyre të rejave, protesta filloi në ora 18:00 prej hyrjes drejt Qeverisë në bulevardin “Shën Kliment Ohridski”. Prej aty disa qindra demonstrues u drejtuan kah Ministria e drejtësisë ku thirrën për drejtësi dhe përgjegjësi për ndodhitë e 5 majit.

foto: Nebojsha Gelevski

foto: Nebojsha Gelevski

Duke thirrur “Nuk ka drejtësi, nuk ka paqe!” dhe “Nga 5 Maji deri në fund!”, protestuesit simbolikisht e mbaruan protestën para bibliotekës “Vëllezërit Miladinov”, ku më 5 Maj forcat policore kryen hyrje të dhunshme, duke i maltretuar dhe duke i arrestuar studentët. Ato aty, mes tjerash, thanë : “shtëpitë tona të vërteta kanë qenë dhe do jenë shkollat, universitetet dhe bibliotekat. Mirëserdhët në shtëpi!”

foto: Nebojsha Gelevski

foto: Nebojsha Gelevski

Back on the streets! From 5th May and onwards!

photo: Nebojsha Gelevski

Photo: Nebojsha Gelevski

After a brief hiatus, protesters took to the streets again, on 5 June, calling for justice and peace, one month after the May 5th protest when law enforcement officers used violence to crackdown on protests.

Protesters rallied in front of the Government and from this already occupied space they headed towards new ones. Hundreds of people walked to the seat of the Ministry of Justice to demand responsibility and justice for the occurrences on May 5th.

Photo: Nebojsha Gelevski

Photo: Nebojsha Gelevski

Shouting rallying calls, “No justice, no peace” and “From 5th May and onwards,” protestors then walked to the city public library “Brakja Miladinovcki.” Month earlier, officers violently forced their entrance into the library and arrested few students they found inside.

Rallied in front of the library, protestors voiced a message: “Schools, universities and libraries have always been and remain our true homes. Welcome home!”

Photo: Nebojsha Gelevski

Photo: Nebojsha Gelevski

Се враќаме на улиците! Од 5 мај до крај!

фото: Небојша Гелевски

фото: Небојша Гелевски

Во петок, 5 јуни, во Скопје, по краток прекин на протестите, демонстрантите повторно се вратија на улица. Точно еден месец по протестот на 5 мај, кога полицијата употреби брутална сила во разбивањето на демонстрантите, тие протестираа за правда и слобода.

Тргнувајќи од веќе освоени, кон нови простори, протестот започна во 18:00 од пристапот кон Владата на булеварот „Св. Климент Охридски“. Оттаму неколку стотици демонстранти се упатија кон Министерството за правда каде повикаа на одговорност и правда за случувањата од 5 мај.

фото: Небојша Гелевски

фото: Небојша Гелевски

Скандрирајќи „Нема правда, нема мир!“ и „Од 5 мај, до крај!“, демонстрантите симболично го завршија протестот пред Библиотеката „Браќа Миладиновци“, каде на 5 мај полициските сили извршија насилен упад, малтретирајќи и потоа приведувајќи студенти. Таму тие, меѓу другото, порачаа: „нашите вистински домови беа и ќе останат училиштата, универзитетите и библиотеките. Добредојдовте дома!“

фото: Небојша Гелевски

фото: Небојша Гелевски

 

Од 5 мај до крај! Prej 5 Maj deri në fund! From May 5th until the end!

Правда за Мартин!

„Семејството на Мартин Нешкоски, односно неговата мајка и неговиот чичко денеска во Јавното обвинителство поднесоа кривична пријава против екс-министерката Гордана Јанкулоска, против Дејан Митревски – Урко, против премиерот Никола Груевски и поранешниот шеф на УБК, Сашо Мијалков.

Како што се вели во пријавата која ја поднесе семејството, против Урко пријавата е за давање на усна наредба спротивно на членот 154 од Законот за внатрешни наредби, кога го распоредил полицаецот Игор Спасов за обезбедување на простор за прослава на ВМРО ДПМНЕ зa победата на парламентарните избори, кој го уби Мартин Нешкоски на 06.06.2011 година. Против Јанкулоска, во пријавата е наведено дека таа не изготвила писмена наредба согласно членот 154, а заедно со Груевски и Мијалков свесно и намерно ја прикривале истрагата со цел да спречат штета во МВР и врз себе.

Чичкото на Нешкоски го најави утрешниот протест под паролата „Убиство кое не смее да остане во тајност“, на кој ќе се одблежат четири години по смртта на младиот Мартин. Протестот ќе биде во 18 часот пред влада од страната на улицата „Климент Охридски“,“ јавува НоваТВ.

#Протестирам го поддржува протестот и повикува на масовен граѓански одзив.

Drejtësi për Martinin!

“Familja e Martin Neshkovskit, gjegjësisht nëna dhe axha i tij sot në Prokurorinë Publike dorëzuan padi penale kundër Gordana Jankulloskës, Dejan Mitrevski-Urko, kryeministrit Nikola Gruevski dhe ish drejtuesit të DSK, Sasho Mijallkov.

Siç thuhet në padinë e dorëzuar nga ana e familjes, kundër Urkos padia është për dhënie të urdhërit gojor në kundërshtim me nenin 154 të Ligjit për urdhëra të brendshme, kur ka përcaktuar policin Igor Spasov për sigurim të hapësirës gjatë festimit të VMRO DPMNE të fitores në zgjedhjet parlamentare, i cili e ka vrarë Martin Neshkovskin me 06.06.2011. Kundër Jankulloskës, në padinë është e shënuar se ajo nuk ka përgatitur urdhër me shkrim në përputhje me nenin 154, dhe së bashku me Gruevskin dhe Mijallkov me vetëdije dhe me qëllim kanë mbuluar hulumtimin me qëllim që të ndalojnë dëmtim të MPB dhe vetes.

Xhaxhai i Neshkovskit ka paralajmëruar protestën e nesërme me moton “Vrasje që nuk guxon të qëndroj në fshehtësi”, në të cilin do të shënohet 4 vjetori i vdekjes së të riut Martin Neshkovski. Protesta do të mbahet në ora 18 para Qeverisë në anën e rrugës “Kliment Ohridski”,” lajmëron Nova TV.

#Protestoj e mbështet protestën dhe thërret në përgjigje masive.